Je hoeft in het buitenland maar te laten vallen dat je je dagelijkse leven doorbrengt in Nederland of de aanhorende partij komt met een polonaise aan clichés over ons kikkerlandje op de proppen. Als het aan de niet-Nederlandse wereldburgers ligt, zijn wij een volkje dat zich voortbeweegt tussen de koeien en de molens op degelijke houten klompen, gehuld in een uit een nader te bepalen plattelandsdorpje afkomstige klederdracht, kauwend op een stuk kaas met in de mondhoek een joint. Onze maandelijkse dosis geslachtsgemeenschap halen we in de 'red light districts' waar je in Holland nauwelijks omheen kunt. Natuurlijk gaan we op vakantie met de caravan en spreken we een of ander Duits dialect. En ohja, is Nederland niet de hoofdstad van Denemarken?
Uit betrouwbare bron ik ik u mededelen dat dit beeld dat de buitenlanders hebben van ons Nederlanders niet geheel juist is. Maar ik kan daarentegen niet ontkennen dat er een kern van waarheid in zit, al hebben we het hier over een bijzonder kleine kern Nog kleiner dan het stipje op de wereldkaart dat Nederland is...
Nee dan de Italianen. Die zijn op geen enkel vlak te vergelijken met ons nuchtere volkje uit Noordwest-Europa. Maar ook aan de Italianen kunnen we diverse clichébeelden hangen en of ze er dan beter afkomen dan wij mag u zelf bepalen.
Laten we het in de laarsvormige Zuid-Europese land wonende Italiaanse volk eens onder de loep houden. We nemen u mee aan de hand van Toni (want zo heet het mannelijke deel van de Italiaanse bevolking nou eenmaal in 90% van de gevallen.) Toni is 32 jaar oud en woont, je raadt het al, nog steeds bij zijn moeder. Toni slaapt altijd lekker uit. Tegen een uur of tien ontbijt Toni met een dusdanig sterk mini-mokje espresso waarvan een groot deel van de Nederlanders direct achterover zou slaan. Zo niet Toni. Toni kikkert er juist van op en dat is wel nodig ook als je zo vroeg uit de veren bent. Ontbijten zonder de welbekende roze krant is ondenkbaar en Toni richt zich in het papieren medium vooral op het gedeelte dat is gewijd aan allerhande populaire sporten zoals voetbal, motor- en autoracen en uiteraard de edele wielersport.
Na het ontbijt stapt Toni onder de douche om zich al zingend van 'Amore' met een scala aan verschillende bad-, verzorgings- en shampooproducten te ontdoen van niet-lichaamseigen stoffen. Na een goed half uur onder de warme stralen van de douche komt Toni oog in oog te staan met zijn beste vriend: de spiegel. Haartjes föhnen, kam er doorheen en vervolgens een dikke laag brylcream om alles de rest van de dag op z'n (haar zou ook kunnen maar dan riekt het naar een woordspeling en daar zijn we niet mee bezig op dit moment) plaats te houden. Het vlijmscherpe scheermes werkt nog even de bakkebaarden bij en het gitzwarte sikje krijgt ook een onderhoudsbeurt.
Toni snelt zich naar de uitpuilende kledingkast en kiest voor een glanzend trainingspak in de kleur azuurblauw met een op de borst geborduurde Italiaanse vlag. Toni is trots op zijn roots en houdt ook nog eens van voetbal: prima keuze dus lijkt me... Tijd om naar buiten te gaan. Snel 'di Mama' een kus, zonnebril op het hoofd, gouden ketting met kruis om de nek en starten maar die Vespa. Toni rijdt als ware hij zijn grote voorbeeld Valentino (roepnaam Toni?) Rossi dwars door het overige wegverkeer richting het centrum van de stad. Daar aangekomen nestelt hij zich op het terras om zich tegoed te doen aan een heerlijk glas rode wijn van Italiaanse komaf.
Toni is niet voor niets zijn warme bed uitgestapt: Toni heeft een doel. Toni weet als geen ander dat op een warme dag als deze vrouwen uit Noord-Europa die in Italië hun vakantie vieren de straten onveilig maken. Toni moet en zal zijn slag slaan bij één van de weelderige bossen blond haar die er om vragen, wat zeg ik, om smeken om in contact te komen met zo'n knappe Italiaanse jongeman. Snel een sigaretje opsteken en even de mobiel aan het oor en afwachten maar welke prooi zich aandient. Daar ziet Toni toch echt een blonde vrouw zijn kant op komen. Zou ze hem al hebben gezien? Toni posteert zich nog eens goed, raadpleegt zijn spiegeltje in handig zakformaat om te kijken of zijn haar nog goed zit en besluit de blonde vrouw niet langer in het ongewisse te laten. Pronto! Pronto! Want dat de vrouw snakt naar Toni's aandacht moge duidelijk zijn.
Geen probleem zou je denken. Ware het niet dat Toni helaas geen andere taal beheerst dan het Italiaans en de meest vakantiegangsters niet verder komen dat het luidkeels in het Italiaans uitschreeuwen van OH TONI, OH TONI! Gelukkig spreekt Toni ook de taal van de liefde en een simpel kneepje in het achterwerk van de blonde deerne zou moeten volstaan. Een welgemikte klap op Toni's wang doet hem beseffen dat deze vrouw waarschijnlijk niet op mannen valt. In ieder geval niet op echte mannen zoals Toni.
Snel huiswaarts want Toni's mama heeft heerlijke pasta gemaakt en dat is een meer dan uitstekende basis om in de avonduren het plaatselijke nachtleven onveilig te maken. Na het eten steekt Toni zich dan ook in een prachtig aansluitend Italiaans maatpak. Snel nog even een spoedcontrole van de lichaamsbeharing om vervolgens in een scharlakenrode sportbolide van Italiaanse makelij af te reizen naar de hipste discotheek van de stad. Ook hier zullen meer dan genoeg dames zijn die wel een avondje met Toni zouden willen doorbrengen. Toni spot het eerste groepje blonde dames al op de dansvloer. Overhemd open tot en met knoopsgat vier en het is niets meer dan een kwestie van tijd dat de vrouwen onderling zullen uitvechten wie de gelukkige is die met Toni de liefde mag bedrijven. Toni danst of zijn leven er vanaf hangt en schuwt daarbij geen enkele vorm van handtastelijkheid. Toni weet wel wat de vrouwtjes lekker vinden.
Hoewel Toni zijn uiterste best doet heeft het helaas niet het gewenste effect. De vrouwen haken en Toni druipt af. Ach niets aan de hand, morgen is er weer een dag.
Zou het echt zo erg gesteld zijn met de gemiddelde Italiaan? Valt reuze mee hoor. Zoals de meest Nederlanders niet voldoen aan het clichébeeld dat de buitenlanders van hen hebben, zo steken de meeste Italianen ook een stukje anders in elkaar. Zeker in de Italiaanse regio Toscane hoef je niet bang te zijn dat je welverdiende vakantiegenot wordt gederfd door welke vorm van Italiaanse chauvinisme dan ook. Sterker nog: ze doen er alles aan om het je naar de zin te maken. Een vakantie naar Toscane is dan ook een echte aanrader en de Italiaanse mannen (en vrouwen) nemen we gewoon voor lief.
Ingezonden door Max van Vlissingen (Utrecht/Florence) voor
Toscane.nl
In bovenstaand stuk worden diverse clichébeelden van Italianen overdreven groot uitgelicht. We willen de lezers van dit verhaal oproepen om met nog meer van dergelijke clichés over Italianen (over Nederlanders mag ook) te plaatsen. Dit kun je doen door een reactie achter te laten door middel van onderstaand reactieformulier.
Grazie!