De Medicikapellen maken deel uit van het monumentale complex van San Lorenzo. De San Lorenzo kerk was de officiële kerk van de Medici en werd hun mausoleum. Het project van een familietombe werd geopperd in 1520 toen Michelangelo begon te werken aan de Sagrestia Nuova (Nieuwe Sacristie). Het was vooral Kardinaal Giulio de’Medici, de latere Paus Clement VII, die een mausoleum wilde voor bepaalde leden van zijn familie, Lorenzo ‘il Magnifico’ en zijn broer Giuliano, Lorenzo de groothertog van Urbino en Giuliano de groothertog van Nemours. Michelangelo werkte tot 1533 aan de beelden van de sarcofagen maar de enige die daadwerkelijk gecompleteerd werden waren de beelden van de groothertogen Lorenzo en Giuliano, aan de beelden van Lorenzo ‘il Magnifico’ en zijn vermoorde broer Giuliano is hij nooit toegekomen. Verder zijn er nog de allegories van Dageraad en Schemering (symbolisch voor de levensfase van de mens), dag en nacht en de beeldengroep van Madonna met kind die boven de sarcofagen van de twee ‘magnifici’ zijn geplaatst.
De beroemde tombes die nu tegenover elkaar tegen de linker- en de rechterwand staan opgesteld, behoren dus toe aan de vrij onbeduidende en de Florentijnen weinig zeggende Lorenzo, hertog van Urbino (links) en Giuliano, hertog van Nemours. Hun beelden in de nissen boven de sarcofagen zijn geen portretten, maar geïdealiseerde voorstellingen die meer de bedoeling hadden bepaalde universele menstypen weer te geven: Lorenzo is de gesloten, contemplatieve en Giuliano de extraverte, actieve. Op het verwijt dat de beelden niet leken, zou Michelangelo hebben gezegd: “Wie kan het over duizend jaar nog wat schelen hoe ze eruitzagen?”
De Capelle Medicee bestaat naast de Sagrestia Nuova ook nog uit de Cappella dei Principi. In deze geheel met marmer en andere veelkleurige steensoorten beklede, achthoekige ruimte staan langs de wanden de sarcofagen van de zes Medici groothertogen opgesteld. In de nissen boven twee ervan (die van Ferdinando I en Cosimo II) staan bronzen beelden die Ferdinando Tacca in de 17de eeuw maakte. Het inlegwerk met de verschillende soorten stenen was een enorm karwei dat pas in de 18de eeuw voltooid was. Prachtig zijn de 16 in marmer, parelmoer, koraal en lazuursteen uitgevoerde wapens van de steden van het groothertogdom. Het was de bedoeling ook de koepel te bekleden met lazuursteen, maar deze is uiteindelijk in de 19de eeuw in classicistische stijl beschilderd met Oud- en Nieuwtestamentische taferelen door Pietro Benvenuti. Achter het altaar bevinden zich twee kapellen met relikwieën en andere kostbaarheden.